اصل مشابهت در هومیوپاتی

می دانیم بدن ما نسبت به تمامی داروهاه واکنش نشان می دهد. این واکنش حاصل عملکرد دارو در بدن ماست که داروسازان آنرا با نام "واکنش اولیه دارو" می شناسند. در واقع تمامی داروها شامل داروهای خواب آور، قی اور و نشاط آور از روی "واکنش اولیه" دارویی شان نام گذاری شده اند.

اما بدن ما در واکنش به این داروها بیکار نمی ماند و با سرعت زیادی مواد دارویی را خنثی و از بدن دفع می کند.

فردی را تصور کنید که یک فنجان قهوه نوش جان می کند. واکنش اولیه بدن او احساس "سرحالی، نشاط و افزایش تمرکز" است که البته در افراد مختلف شدت و ضعف دارد. اما برخی عنوان می کنند که لحظات کوتاهی بعد از نوشیدن قهوه دچار خواب الودگی می شوند.

چرا؟

در پاسخ به این ابهام باید گفت آنچه از چشم همه ما دور مانده "واکنش ثانویه " بدن ما به مواد داروییست. "واکنش ثانویه" همان واکنش سیستم ایمنی بدن ما نسبت به مواد داروییست. این واکنش در جهت عکس تاثیرات دارویی بوده و برخلاف واکنش اولیه از نظر زمانی بسیار طولانی تر است.

واکنش ثانویه اغلب برای داروسازان، یک واکنش مزاحم و ناخواسته است. کسی که زانو درد دارد باید هر هشت ساعت ژلوفن بخورد چون سیستم سم زدایی کبد و کلیه، ژلوفن را به سرعت از بدن دفع می کند. این امر سبب کاهش تاثیرات مسکنی دارو می شود و پس از آن واکنش ثانویه بدن بیدرنگ آغاز می شود. این واکنش تاثیرات التهاب آوری دارد که سبب ایجاد درد مضاعفی در زانوهای بیمارمی شود. این اتفاقی رایجی است که در تمامی مواری رخ می دهد که دارو بر اساس منطق "ضد درمانی" تجویز شده باشد.

در هومیوپاتی اما داروها براساس اصل "مشابهت" تجویز می شوند. اگر کسی سردرد دارد، یکی از داروهای رایج "قهوه رقیق شده" است. قهوه طبق آزمایشات مکرر تاثیر التهاب زایی دارد. این امر سبب می شود در ابتدای تجویز سیستم اعصاب فرد بیمار طبق اصل "واکنش اولیه" کمی ملتهب تر شود. اما این روند بسیار کوتاه و در حد چند ثانیه تا چند دقیقه است. پس از آن نوبت سیستم ایمنی بدن ماست که با واکنش ثانویه کارش را شروع می کند. واکنش ثانویه ای در این مورد نه تنها ناخواسته و مزاحم نیست، بلکه خواستنی و مطلوب است. چراکه واکنش ثانویه در اینجا "اثر ضد درد و التهاب" است. این همان ناثیر درمانی است که هومیوپاتی به دنبال آن است. منتها برخلاف مورد قبل، این تاثیر ماندنی و عمیق است.

به زبان راحت تر طب کلاسیک از "واکنش اولیه" داروها به منظور درمان بیماریها استفاده می کند در حالیکه هومیوپاتی از "واکنش ثانویه" به درمان می پردازد. از آنجاییکه واکنش اولیه گذرا و ضعیف است، پزشکان مجبورند دوز دارو را افزایش داده و آنرا مرتب تکرار کنند. عود بیماری نیز حاصل عملکرد سیستم ایمنی بدن ما تحت عنوان "واکنش ثانویه" داروست.